Τα Ταμπακαριά βρίσκονται στην ανατολική πλευρά της πόλης των Χανίων . Η ιδιαίτερη αυτή συνοικία αναπτύχθηκε σε μια βραχώδη ακτή με φυσικούς υφάλους στις αρχές του 19ου αιώνα μεταξύ 1830 και 1840 κατά την περίοδο της Αιγιπτιοκρατίας στην Κρήτη.
Η συνοικία των “Ταμπακαριών” αποτέλεσε το πιο κατάλληλο χώρο για την εγκατάσταση των βυρσοδεψιών της εποχής λόγω της κοντινής απόστασης από το κέντρο της πόλης αλλά και λόγο του ότι τα υφάλμυρα νερά της θάλασσας βοηθούσαν στην αρχική επεξεργασία των δερμάτων.
Τα Ταμπακαριά αποτελούν χαρακτηριστικό μνημείο βιομηχανικής κληρονομιάς αποτέλεσε αναπόσπαστο τμήμα της ιστορίας των Χανίων. Οι κτιριακοί όγκοι των πρώην βιοτεχνιών που οργανώνονται στη περιοχή συγκροτούν ένα ξεχωριστό περιβάλλον με ιδιαίτερο αρχιτεκτονικό ύφος.
Τα κτίρια των βυρσοδεψιών χαρακτηρίζονται από μεγάλα ορθογώνια δίπατα και τρίπατα κελύφη από πέτρα με κεραμιδένιες στέγες. Είναι προσαρμοσμένα στο φυσικό επικλινές έδαφος με είσοδο από το δρόμο και θέα προς τη θάλασσα. Οι κτιριακοί όγκοι διακόπτονται από σκαλοπάτια προς τη θάλασσα συνθέτοντας ένα μοναδικό αρχιτεκτονικό σύνολο.
Η συνοικία εκτείνεται στο παραθαλάσσιο μέτωπο της περιοχής και οργανώνεται σε δύο τμήματα αυτό της οδού Βιβιλάκη και στη περιοχή της Αγίας Κυριακής.
Σημαντικά μνημεία και αξιοθέατα υπάρχουν στην αριστοκρατική αυτή συνοικία Αρχαιολογικό Μουσείο ,το Μουσείο Ελευθερίου Βενιζέλου, τον Ναό της Αγίας Φωτεινής ρωσικού ρυθμού, Τα 24 κηρυγμένα βιομηχανικά μνημεία
